دريا را فرا گيرد و موج آب بر روى موج ديگر بريزد ، و همين كه دانستند كه كار از كار گذشته و قدرت نامتناهى ، اين كشتى را در دست غرقاب و در ارادهء هلاكت در آورده است ؛ خدا را از صميم دل بخوانند كه : اى پروردگار مهربان اگر ما را از اين مهلكه نجات دهى ، ديگر ما توبه مىكنيم و دست به تعدّى و تجاوز نميزنيم و با استكبار عمل نمىكنيم و از شكر گزاران خواهيم بود . » آرى ، نفس را بايد تربيت كرد به رياضات شرعيّه ، تا رام گردد و در صراط مستقيم به نور خدا منوّر شود ؛ و گرنه همين كه به اضطرار برسد ايمان مىآورد و اقرار و اعتراف مىكند و توبه و ناله و زارى سر ميدهد و بنا بر صلاح و رشاد ميگذارد ، ولى همين كه حال اضطرار به پايان رسيد چون فنر بسته و مهار شده‌اى كه مهارش باز شود و ضامنش در رَود ، با يك جستن بسوى همان حالت عادى و پرش به سمت همان مَلَكات و اخلاق و رفتار ، جستن نموده و در عالم ملكات مكتسبهء خود قرار ميگيرد و دفن مىشود ؛ آنجا قبر او و مضجع اوست . فَلَمَّا أَنْجاهُمْ إِذا هُمْ يَبْغُونَ فِي الْأَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ يا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّما بَغْيُكُمْ عَلى أَنْفُسِكُمْ مَتاعَ الْحَياةِ الدُّنْيا ثُمَّ إِلَيْنا مَرْجِعُكُمْ فَنُنَبِّئُكُمْ بِما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ . « 1 » « و چون ما اقيانوس را آرام نموديم و طوفان را برداشتيم و موج‌هاى متراكم آرام شد و آنان را به ساحل امن رسانيديم ، باز آنان

--> ( 1 ) آيه 23 ، از سورهء 10 : يونس